Af en toe een vrijwilliger in het zonnetje zetten……

Af en toe een vrijwilliger in het zonnetje zetten……

18 november 2019 12:30

DL

kan geen kwaad. De persoon kwestie vraagt er trouwens nooit om. Ook in Vogelenzang zijn ze onmisbaar. Ik loop al een tijdje mee binnen de SV Vogelenzang en toch merk ik dat er soms eentje door de mazen van mijn blikveld is geglipt. Dat kan komen, omdat ze achter schermen werken, die ik slecht kan openen. Zo is alles wat met techniek te maken heeft niet zo mijn pakkie an. Soms geeft iemand mij een hint over iemand anders. De vrijwilligerslijsten over jaren dan nalopend kom ik dan inderdaad een naam tegen, die te lang in mijn dode hoek gezeten heeft. In dit geval geldt dat voor ED VAN AKEN.

Ed is direct na zijn geboorte op 2 januari 1961 in het ziekenhuis in Leiden aan de westzijde van de Vogelenzangseweg komen wonen. Daar woonde hij met zijn moeder An Harteveld, vader Willem van Aken en zijn twee jaar ouder broer Wil. Na het verlaten van de ouderlijke woning kwam het moment van samenwonen met Sandra Verhoeven. In 1988 betrokken zij hun koopwoning aan de oostzijde van de Vogelenzangseweg, zeg maar tegenover het beginpunt van de Teijlingerweg. Voordat het zover was moest Ed nog wel even twee jaar aan de woning klussen. Dan is het erg lekker als je handig bent, ook al is het een pittige belasting als je dat kluswerk zo lang moet doen in je vrije tijd. Er moet tenslotte ook brood op de plank komen.

Ed is al op jonge leeftijd gaan werken. Niet dat hij geen leervermogen had, hij kon zelfs goed leren.  Na een paar jaar op het Atheneum te hebben gezeten, vond hij het handwerk toch veel leuker. Hij ging aan de slag bij de werkgever van zijn pa, de Vogelenzangse Firma Ruigrok Hekwerken. Ed  werkte er twee jaar, ging daarna in dienst als Kort Verbander, dat is een meerjarig dienstverband. Defensie bleek echter toch zijn roeping niet en hij besloot zijn contractjaren niet uit te dienen. Ed overwoog aan de slag te gaan bij de firma v.d. Linden, haalde om die reden zijn vrachtwagenrijbewijs, maar besloot toch om zijn werk bij Ruigrok voort te zetten. Hij zou er vijfentwintig jaar voor blijven werken. Daarna volgden dertien jaren Hexta, een bedrijf gespecialiseerd in hetzelfde product. Aan het eind van die rit volgde een reorganisatie. Hij hoefde niet weg, maar hij werd van het gebeuren bepaald niet gelukkig. Dus besloot Ed twee jaar geleden met een collega voor zichzelf te beginnen. Toch een gok als je geen dertig meer bent, maar zijn besluit werpt blijkbaar gelukkig rijpe vruchten af. Hij vindt namelijk dat het ook in zakelijk opzicht goed met hem gaat.  

Ed zal een jaar of negen zijn geweest, dat hij lid werd van de SV Vogelenzang. Hij meldde zich aan bij meneer Post, één van de toenmalige jeugdcommissieleden. Terzijde, wijlen Gé Post heeft me lang, lang geleden ooit verteld, dat hij zelf helemaal niet zo’n voetballiefhebber was, maar hij was wel een groot voorstander van bezigheden voor de jeugd en daar heeft de onvolprezen Gé zich dan ook voor ingespannen. Ed voetbalde bij de SV tot zijn negentiende. De militaire dienst riep. In 1981 meldde hij zich opnieuw aan als lid van de club. Deze keer speelde hij er tot zijn achtentwintigste. Door een verdraaide knie was hij daarna toe aan een hele flinke time out. Op zijn vijfenveertigste rende Ed opnieuw met overgave over het gras. Ed dacht dat hij toen in het derde speelde. Acht jaar hield hij het nog vol, toen was er weer die verdraaide knie, met dit keer als bonus een operatie.

Goed voorbeeld doet volgen, beide zoons van Sandra en Ed, Floris en Pepijn gingen ook voetballen. Floris zal daarbij een jaar of 8 of 9 zijn geweest en Pepijn een jaar of zeven. Sandra draagt sinds 2011 haar vrijwilligstersteentje bij als kantinevrijwilligster. Ed is anno 2019 nog steeds als niet spelend lid verbonden met de club. Sinds 1999 is hij beschikbaar voor de onderhoudscommissie. Zijn expertise op het gebied van hekwerken, te leveren onderdelen en aangelegenheden die om metaalbewerking vragen komen heel goed van pas. Hij maakt deel uit van de woensdagavond-afstemmingsgroep van handige bliksems tijdens de zomermaanden. Natuurlijk kon er van ten tijde van de renovatie van de keuken, bergruimte en de toiletgroepen (2012 - 2014) in ons clubgebouw een beroep op hem worden gedaan. Ook maakt hij sinds de oprichting in 2009 deel uit van de ijsbaancommissie, die als het vriesweer het toelaat op het gravelveld achter het Dorpshuis een ijsbaantje opspuit. Hier gaat voor Ed niet veel tijd meer in zitten, omdat we al jaren geleden tot verdriet van de echte natuurijsschaatser voor het laatst een vorstelijke winter hadden.

Net als bij andere verenigingen is het leiderschap van een jeugdteam meestal weggelegd voor vaders en (nog) wat minder vaak voor moeders. Ed is 6 jaar Jeugdleider van het team van eén van zijn jongens geweest. Ik kom hem in die rol voor het eerst tegen in het jaarverslag 2012-2013 en het  loopt daarna door tot met het kampioenschap van de JO 19 in 2018. 

Ed heeft zich pak weg 15 jaar geleden trouwens ook het Oranjecomité in laten praten, als uitvoerend lid en als penningenbeheerder, onder ‘Oranjedag aanvoerder’ Willem Mudde. Als het om verantwoording van inkomsten en uitgaven van geld gaat moet hij natuurlijk jaarlijks een verslagje maken. Qua werkzaamheden valt het Oranjewerk volgens Ed wel mee, een paar keer vergaderen per jaar is wel voldoende, dankzij het draaiboek dat het comité ter beschikking staat. Die vergaderingen voor de nieuwe Koningsdagviering starten dan in november/december, ruim om tijd om alles op tijd te kunnen regelen. Het spreekt voor zich de leden van het comité voorafgaand aan Koningsdag en op de dag zelf aanwezig zijn voor opbouw, regelactiviteiten en het schoon opleveren van de feestlocatie.

Sinds een paar jaar hebben we in Vogelenzang het comité ‘Vogelvrij’. Handige Ed konden ze daarbij ook wel gebruiken als vrijwilliger voor de opbouw en het afbreken van de jaarlijkse bijeenkomsten in  het Mozaïekweekend en de  ‘Dorpsbijeenkomst’ op en nabij het ‘Dorpsplein’ bij de Coöp. Die  paar dagdeeltjes voor het goede doel kan Ed ook nog wel missen en Ed zit sinds 2002 (kan ook 2003 geweest zijn) ook in het bestuur van de Speeltuinvereniging. Dat is een paar keer per jaar vergaderen en aanwezig zijn bij speciale jaarlijkse speeltuinactiviteiten, zoals bij het Paaseieren zoeken. Het dagelijks openen en sluiten van de speeltuin is ook een taak van hem. Het groot onderhoud aan de toestellen doet de gemeente sinds een jaar of zes, maar voor kleinere reparaties - het zal u inmiddels niet verbazen - draait Ed zijn hand niet om.

Ed vindt het leuk om in onze gemeenschap samen dingen, vergroeid als hij is met ‘de Vogelenzang’. Daar hebben wij als andere dorpsbewoners al veel baat bij gehad en gezien het bovenstaande geldt zeker ook voor de SV Vogelenzang. Het voorgaande op rijtje gezet hebbend roept het bij mij wel de vraag op, of hij los van zijn betaalde werkzaamheden in zijn vrije tijd ooit het dorp verlaat. Een ander zou wellicht een TV panellid van lang geleden citeren door op te merken “vooral doorgaan”!

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!