Flip Roelen, ons oudste clublid overleden

Flip Roelen, ons oudste clublid overleden

16 september 2020 8:00

DL

Op zaterdag 12 september jongstleden overleed onverwachts ‘onze’ Flip op 87- jarige leeftijd. Flip stond in de ledenlijst geregistreerd als lid van de club vanaf 1 januari 1945. Hij was met 75 contributiejaren ons oudste lid. Toen Flip lid werd was de club nog een Room Katholieke Voetbal Vereniging. De club is opgericht in 1932. Flip was dus van de tweede generatie Vogelenzangers die in het Oranje Zwart de voetbaleer van het dorp Vogelenzang verdedigden. Op twaalfjarige leeftijd ging hij bij de aspiranten een balletje trappen en dit voetballen heeft hij lang volgehouden.

Hoewel, gevoetbald, vierenveertig jaar kopte hij voornamelijk ballen, naar verluidt ook als het speeltuig op kniehoogte binnen zijn bereik kwam. Bij de senioren heeft hij zijn kunsten vertoond in team 1 tot en met team 4. Flip heeft maar kort in het eerste gespeeld. Het grootste deel van zijn periode als selectiespeler maakte hij deel uit van het tweede team. Flip was een Amsterdamse Waterleidingduinen werknemer in ruste. Bij zijn werkgever voetbalde hij ook in het bedrijfsteam. Hij slaagde erin om het bedrijfstoernooi ook op onze velden te laten plaatsvinden. Daarbij speelde bij hem de gedachte mee, dat dit zijn cluppie geen financiële windeieren zou leggen. Hij heeft er 25 jaar gewerkt en zijn jubileum werd meteen ook het afscheid van zijn goede werkgever.

Naast zijn vrouw Corrie en zijn gezin was de Vogelenzangse voetbalclub en het voetbalspelletje zijn ‘alles’. Een voetballiefhebber is hij altijd geweest en gebleven. Daar had hij in zijn voetbal-actieve periode veel voor over. Hij heeft nog een tijdje bij zowel Vogelenzang als bij HBC getraind. Beide verenigingen hadden toen namelijk dezelfde trainer (Joop Martin). Bij Vogelenzang kon hij toen maar één keer in de week trainen. Flip mocht samen met enkele andere liefhebbers daarom ook één keer in de week meetrainen in Heemstede.

Het lidmaatschap van een vereniging leidt voor velen, vroeger of later, tot vrijwilligersactiviteiten. Bij Flip was dit al vroeg het geval. Van 1952 tot 2012 was hij lid van de kien-commissie en in 1958 werd hij jeugdleider en clubscheidsrechter. In 1972 werd Flip gevraagd zitting te nemen in de bouwcommissie van onze vereniging. We hebben het hier dan over het commissielid ‘personeelszaken’, de ronselaar van vrijwilligers voor allerlei bouwtaken. Dat ging hem heel goed af. Het was heel moeilijk om nee tegen Flip te zeggen, zodra hij je vroeg om iets voor de club te doen. De realisatie, binnen een knap tijdstraject, van zowel kantine (1973) als kleedkamers (ca. 10 jaar later) valt dus zeker voor een flink deel op zijn conto te schrijven. Na deelname aan de bouwcommissie volgde in 1974 het lidmaatschap van het bestuur van de s.v. Vogelenzang. Hij was als lid van de elftalcommissie mede belast met de elftalsamenstellingen. Flip was wedstrijdsecretaris, regelende oefenwedstrijden en scheidsrechters. Hij was betrokken bij de organisatie van de jeugd(voetbal)kampen. In de periode van 1976 – 1986  organiseerde Flip 5 jaar lang, voor onze seniorenleden, het populaire ‘Wadvis-uitje met bier’ vanuit Den Oever. Hij zat van 1976 tot 1998 in het organisatiecomité ten behoeve van wedstrijdjes met  onze toenmalige Duitse voetbalvrienden; om en om een uitwedstrijd en een thuiswedstrijd. Flip maakte vanaf de start (eind jaren ‘80) deel uit van de ‘Wil Hubregtse’ toernooicommissie, het voormalige jaarlijkse voetbalevenement voor alle seniorenleden en A-junioren van onze vereniging.

Tijdens zijn bestuursperiode was hij ook nog eens tien jaar lang de vaste grensrechter van ons vlaggenschip. Dat hij daarbij af en toe een vuiltje in zijn oog had was logisch, want weer en wind doen er wel eens iets in waaien. Objectiviteit is dan ook een te relativeren begrip. Dertig jaar geleden sprak ik een oudere heer, een lid van DIOS, die zich nog heel goed kon herinneren dat Flip als grensrechter in zijn ogen op discutabele wijze in staat was punten voor zijn club te pakken. Hij heeft met de gedachte daaraan vele jaren later leren leven en Flip vond het trouwens - toen ik hem over die ontmoeting vertelde –, het zal de lezer niet verbazen, een compliment. In 1999 nam Flip na 25 jaar afscheid van het bestuur, voor hem het moment om tot de Club Surplus commissie toe te treden. Hij had zich voorgenomen het aantal deelnemers aan de Club Surplus van ruim 60 naar ruim boven de 100 te laten stijgen. Aan het eind van seizoen 2001 – 2002 was hij al in deze missie geslaagd. Na zijn aftreden uit het bestuur was hij ook nog een aantal jaren op de dinsdag (trainingsavond) achter de bar te vinden, op een leeftijd dat velen de tapbediening al lang aan Maarten over gegeven zouden hebben. Bardienstjes draaien deed hij voor zijn toetreding tot het bestuur trouwens ook al.

Het spreekt voor zich dat Flip van het bestuur en de leden heel veel waardering heeft gekregen voor al zijn clubwerk. In 1995 werd hij benoemd tot Lid van Verdienste en kreeg hij ook de zilveren KNVB speld. In 2004 behaagde het onze toenmalige Koningin Beatrix hem te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ook één van onze jeugdtoernooien kreeg zijn naam. Het sluitstuk van al dit officiële eerbetoon vond plaats in 2010. Toen promoveerde hij als eerste Lid van Verdienste tot Erelid van onze vereniging. Bij al die gelegenheden benadrukte Flip dat hij zijn vrouw Corrie en zijn gezin dankbaar was voor de ruimte die ze hem gaven om ‘wat’ voor de club te doen. Hij vertelde mij dat hij altijd ook genoten had van de voetbalkwaliteiten van zijn zoons, Pim en Dave, die ook in het SV Vogelenzang tenue hebben gespeeld.

Flip Roelen had zijn plekje aan de statafel van ‘de mannetjes’, de categorie oudste leden, die trouw naar de thuiswedstrijden van het eerste elftal komen kijken. In dagen daaraan voorafgaand hing hij met het grootste plezier in het dorp nog her en der een postertje op voor de thuiswedstrijden van het eerste. Hij had een vrachtwagen vol mooie herinneringen aan zijn SV. Vogelenzang. De uitwisselingen met beide Duitse verenigingen vond hij bijvoorbeeld prachtig, evenals de jeugdkampen van de club. Een belangrijke drijfveer voor Flip was het binden van mensen aan de club. Saamhorigheid is gezelligheid en daardoor kunnen er ook mooie sportieve prestaties ontstaan. Daarom waren ook de promoties van het vlaggenschip van de club naar een hogere voetbalklasse voor hem hoogtepunten, net als de jubileumfeesten van onze vereniging. Een feestje in de kantine liet hij niet aan zich voorbijgaan. Daar gaf hij nog op hoge leeftijd op de dansvloer uiting aan. Die vrachtwagen aan mooie herinneringen hebben de oudere voetbalgeneraties, die het reilen en zeilen van hem binnen de club hebben meegemaakt, ook aan Flip. De vele herinneringen aan deze grote, zeer ‘aaibare’ clubman met zijn gulle lach blijven we met veel warmte met ons meedragen.   

We wensen zijn vrouw Corrie, Caroline, Loetie, Pim, Dave en Marjon van der Lans,  schoon- en kleinkinderen de nodige kracht toe om dit verlies een plek te geven. Terugkijkend op zijn leven zal het ongetwijfeld een hele mooie plek zijn.

Vanwege Corona-omstandigheden dient de uitvaart helaas in besloten kring plaats te vinden.   

 

Namens het bestuur,

 

DL

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!