Serge Lagerweij 40 jaar lid van de SV Vogelenzang

Serge Lagerweij 40 jaar lid van de SV Vogelenzang

29 maart 2022 11:45

DL

Waar zei je dat je bent geboren Serge? “in Juvisy-sur Orge, een buitenstad van Parijs”. Volgens zijn ID is dat inderdaad het geval, met de bijbehorende datum van 30 september 1962 en de Nederlandse nationaliteit. Zijn ouders kwamen elkaar namelijk tegen in Parijs. Moeder werkte er als au pair en zijn vader was priester bij de Hollandse missie. Was, omdat hij na zijn ontmoeting met zijn aanstaande echtgenote is uitgetreden uit dat ambt. Serge heeft drie broers en één zus. Hij is het tweede kind van zijn ouders

In 1969 verhuisde het gezin terug naar Nederland. Pa werd aangesteld als directeur van de Sociale Dienst In Haarlem en het gezin ging in deze stad ook wonen. Serge ging voetballen bij de jeugd van de roemruchte en helaas ter ziele gegane HFC Haarlem. Wellicht had er een mooie voetbalcarrière voor hem in het verschiet gelegen als hij niet op zestienjarige leeftijd met zijn brommer dwars door de klapdeuren van een NZH bus was gereden. Gevolgen: gebroken rug en een verbrijzelde enkel. Twee jaar later in 1980 kwam hij Vogelenzangse Ellen Warmerdam tegen tijdens een feestje in een familiaire setting. Dat leidde vervolgens weer tot bezoek aan de aanstaande schoonouders.

Schoonpa Arie, destijds leider van de senioren 2 van de SV Vogelenzang had geen onoverkomelijke bezwaren tegen de verkering van Serge met zijn dochter Ellen. Wel was er sprake van een “lichte dwang” van Arie om  in ons  dorp te komen voetballen en wat hand en spandiensten voor de kien-commissie van onze club en het Oranjecomité van Vogelenzang te verrichten. Serge ging akkoord op voorwaarde dat hij niet in het eerste hoefde te spelen. Een ietsje recreatiever niveau leek hem wel zo verstandig gezien zijn eerder opgelopen kwetsuren. Daar kon Arie zich wel in vinden en dus is Serge sinds 1 augustus 1981 lid van onze vereniging.

Zie je Serge op de club dan zie je negen van de tien keer ook Peter Dedding. Die twee ontmoetten elkaar voor de eerste keer in een kleedkamer van de SV Vogelenzang, voorafgaand aan een wedstrijd van het tweede team. Ze kwamen toevallig naast elkaar te zitten, raakten aan de praat en dat gesprek is anno 2022 nog steeds gaande. Beide heren zijn sinds de eerste dag van hun ontmoeting boezemvrienden. Frappant gegeven is, dat hun beide schoonvaders Arie en Cees ook een onafscheidelijk voetbal-duo waren binnen de SV Vogelenzang.

Vanuit Haarlem verhuisde hij naar Vogelenzang. Serge en Ellen gingen samenwonen bij Van Lammeren aan de Vogelenzangseweg. Serge heeft er de kwalificatie “ook een mooie tijd” voor over. Ze trouwden in 1985. Vogelenzang Oost werd gebouwd en er volgde een verhuizing naar een koopwoning. In Vogelenzang werden ook hun beide dochters Sanne en Lisa geboren. En als mijn binnenkort ex buurvouw in 2000 niet zo hoog overboden had op het pand Vogelenzangseweg 300A zouden Serge en Ellen mijn buren zijn geworden, ook lekker dicht bij (schoon)moeder An. Serge baalde dat dit huis aan zijn neus voorbij ging, maar ze verhuisden wel, niet binnen Vogelenzang, maar naar Noordwijkerhout. In 2017 keerden Serge en Ellen toch terug ons dorp. Zij betrokken een appartement aan de Vogelenzangseweg in de ‘Twee Provinciën’. Ook tijdens het verblijf in Noordwijkerhout is het sociale leven van hem en Ellen altijd in Vogelenzang blijven plaatsvinden.

Serge speelde veldvoetbal in het tweede en derde team tot 1992 en stapte daarna over naar het zaalvoetbal. In die voetbaltak heeft de SV in een al grijzer verleden ook meerdere teams in competitie gehad. Blessures zijn hem niet bespaard gebleven: enkelbandproblemen en achillespezen afgescheurd. Mede hierdoor sloot Serge op 51 jarige leeftijd ook dit voetbalhoofdstuk af. Vanaf dat moment is hij niet spelend lid.

Bij de HFC Haarlem werd hij met zijn teamgenoten in de jeugd regelmatig kampioen, maar als speler bij de SV Vogelenzang heeft hij dat niet mee mogen maken. Voor hem zijn Ben Mense (als links back,) Jos en zijn broer Peter Dedding in de jaren dat hij voetbalde de favoriete medespelers. Met de Deddings had hij een ‘klik’, doordat ze elkaar met de bal blindelings wisten te vinden.  Als hij zich moet beperken tot het noemen van drie goede spelers die hij in de loop der jaren in het eerste heeft zien spelen, dan zijn dit voor hem Rob van Nieuwenhuizen (keeper), Robin Nederstigt en ‘mister Vogelenzang’ Sander Teeuwen.

Tot zijn mooie herinneringen aan de club horen de 75- en het 50 jarige jubileumfeesten. Bij het 50 jarig bestaan stond op het eerste veld aan de zuid-oost zijde van de kant van het clubhuis, waar nu de school staat een grote feesttent en dat feest kwam er ook. De weekendtoernooien op Texel waren ook top, “met wat bier op” het eiland verkennen en met zijn allen slapen in een uit zijn krachten gegroeide tent. De laatste promotie van het eerste naar de vierde klasse onder trainer Stefan Matthijsse moet hier zeker genoemd worden. Voor Serge specialer dan andere eerdere promoties, omdat hij die laatste keer leider van het team was. Bij hoge uitzondering een klus zonder vriend Peter.

Serge is lid van onze kien-commissie sinds 1982 en hij was vrijwilliger bij onze grote bouwprojecten (kleedkamers en clubhuis) vanaf 1992. Sinds 2004 kan de onderhoudscommissie ook een beroep op hem doen bij installatiewerkzaamheden. Wellicht voor de hand liggend, want Serge is directeur van de Vries Installatietechniek. Hij prijst zich gelukkig met veel klanten uit Vogelenzang en het zou kunnen dat het reclamebord van ‘zijn’ bedrijf op de club daarbij ook een handje helpt. In zijn veldvoetbaljaren was hij samen met Peter een jaar of vijf kantinevrijwilliger op de donderdagavond na de selectietraining. Samen waren ze ook leider van het tweede van 2005 tot 2010. Voor Serge toch wel de mooiste tijd om op terug te kijken. De ijsbaancommissie kon sinds haar oprichting in 2010 een beroep op hem doen. Helaas voor de liefhebbers heeft Nederland de laatste jaren veel ijsvrij. Serge en Peter werden als dank voor hun inspanningen in 2019 beloond met de zilveren KNVB speld. 

Serge mist het loopje naar de club op zondag nu we een zaterdagvereniging zijn geworden. De zaterdag is voor hem een dag waarop hij vaak andere prioriteiten moet stellen. Dit stellend denkt hij terug aan de tijd dat de SV nog zes seniorenteams had op zondag en drie teams op de zaterdag. Het was een tijd waarin “je leefde op de voetbal”. Ik denk dat Serge zich gelukkig mag prijzen dat hij die tijd net als ik heeft meegemaakt, maar wie weet wat de toekomst voor de club in petto heeft?

 

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!