Peter Wester 25 jaar lid van de SV Vogelenzang?

Peter Wester 25 jaar lid van de SV Vogelenzang?

3 april 2022 14:15

DL

Dat vraagteken in de koptekst ga ik u nog uitleggen, maar niet nu meteen. In de ledenlijst waarover ik beschik staat hij op de lidmaatschapsdatum 26 augustus 1996. Dus heb ik ook met hem contact gezocht vanwege dat 25 jarige jubileum vorig jaar. Peter is van 4 oktober 1954. Samen met zijn veel te jong overleden vrouw Margo kreeg hij drie dochters. Inmiddels is hij tot zijn geluk twee keer opa geworden. Peter heeft nog drie broers; Ben, Rob en Fred. Tweelingbroer Hans is helaas ook al overleden. Na zijn verschijnen op deze wereld woonde hij in Hillegom in de Prins Bernardstraat. Nadat hij kennis kreeg aan Margo heeft hij (eerst nog) gewoond in de Brederowende te Hillegom en later in de Laan van Gildestein te Nieuw Vennep. Toen Peter jaren later (2011) kennis kreeg aan Anneke Bontan verkaste hij eind december 2017 naar haar woning in Duiven. Anneke is nu officieel zijn partner en de twee wonen nu tot volle tevredenheid sinds 2018 in een ander eigen huis, nog steeds in Duiven.

Peter is na een voor hem hele goede regeling met de Royal Bank of Scotland (zijn werkveld/afdeling werd door deze bank van de voormalige ABN-AMRO overgenomen) voor zijn AOW datum gestopt met werken. Vervelen doet hij zich niet. In ruime omgeving van Duiven is het goed wandelen en fietsen, mits er natuurlijk ruim op tijd gepauzeerd voor een drankje en een hapje kan worden. Het leven lacht hem in het oosten zodanig toe, dat een terugkeer naar het westen door Peter vriendelijk doch beslist van de hand wordt gewezen. Dat komt ook door zijn duik in het sociale leven in zijn woonplaats. Hij is lid van een kegelclub, vrijwilliger in een buurthuis, doet vrijwilligerswerk door mensen met een geestelijke beperking naar hun aangepaste werk in een theepaviljoen te brengen en weer naar huis. Peter werd ook lid van een klaverjasclub van oudere liefhebbers van dit kaartspelletje. Kon hij meteen mooi zijn financiële kwaliteiten botvieren door het kasbeheer voor zijn rekening te nemen. De organisatie van een pubquiz is aanstaande.

Als voetballer was Peter een linksbenige speler die in zijn jeugdjaren tot aan de A junioren in de selectieteams van Concordia zat. Bij die voormalige Hillegomse vereniging kon hij kampioenschappen begroeten in de C en B junioren, als zijn geheugen hem niet bedriegt, want helemaal exact weet hij het niet meer. Zijn posities in het veld waren linksbuiten en later laatste man. In beide gevallen vormde zijn snelheid daar een goede basis voor. Vanaf de A junioren leeftijd voetbalde hij vijf jaar op zaterdag in het studententeam van zijn broer Fred. Allemaal goede voetballers die met elkaar een balletje wilden trappen in Oegstgeest 13. U raad het al, dit team werd Oegstgeest 4, nadat men vanuit de laagste klasse kampioenspromotie op kampioenspromotie beleefde. Binnen het team was er de vaste afspraak dat als men bij rust met 15 – 0 voor stond, de voorhoede bij de tegenpartij ging meespelen om met eindresultaat 15 – 7 de kleedkamer weer op te zoeken. Uiteraard werd een oefenwedstrijdje tegen Oegstgeest 1 ook ruim gewonnen. In die tijd speelde hij ook illegaal bij vv Hillegom ook nog op zondag met zijn eigen vriendenteam en zelfs nog drie wedstrijden in het eerste. Het valt dus niet uit te sluiten dat Peter aan de basis heeft gestaan van de pasjesinvoering door de KNVB. Na deze voetbaljaren kwam SVB in beeld, de voormalige zaterdagclub in Bennebroek, waar zijn broer Ben nog voorzitter van was. Na de opheffing van SVB liet hij zich met veel andere SVB’ers in 1989 overschrijven naar de SV Vogelenzang. Bij de SV speelde hij in de zaterdag twee met onder andere Kees van Haaster, Kees van de Raad, diens broer John en Leendert van Nes.

Het heeft geen zin hier wat namen te noemen van echt goede voetballers waar hij mee heeft samen gespeeld, omdat dit spelers waren uit zijn Oegstgeest periode. Waar het spelers van het eerste van de SV Vogelenzang betreft vielen hem jongens als Paul Graas, Dennis Kleverlaan en Kevin Boelé op, vanwege hun onverzettelijkheid en beleving van het spel.

Wat blessureleed betreft meldt Peter dat hij In de jeugd vaak door zijn enkel zwikte en op latere leeftijd steeds meer last van zijn rug kreeg. Dat laatste was voor hem de reden om met voetballen te stoppen. In 1996 ging Peter wedstrijden fluiten voor de SV Vogelenzang. Daarvoor deed hij dat ook al voor Concordia, met af en toe een wedstrijdje in Vogelenzang. Het bestuur besloot in dat jaar om voor de eigen clubscheidsrechters een scheidsrechter tenue te kopen. Die uitgave werd destijds gefinancierd door de Club Surplus van onze vereniging. Dit gebaar trok Peter over de streep om vaste scheidsrechter voor de s.v. Vogelenzang te worden. Concordia had het nakijken. Niet dat Peter als een armlastig medeburger kan worden beschouwd, maar het ging hem om het principe dat wat waardering voor dit vrijwilligerswerk wel op zijn plaats was. Het scheidsrechteren vraagt een hoge frustratiedrempel, want veel beslissingen zijn in de ogen de spelers per definitie onterecht. Gelukkig liet Peter zich daardoor meestal niet uit het lood slaan.

Peter groeide in de jaren steeds verder naar de club toe. In 2004 stopte hij met fluiten vanwege zijn rugproblemen en trad toe tot het bestuur. In die rol heeft hij zijn inbreng in alle zaken die ter tafel kwamen en notuleerde hij ook de bestuursvergaderingen en de jaarlijkse ledenvergadering. Voor de secretaris bracht het verlichting in zijn hoeveelheid werk. Hij heeft toen tevens de ledenadministratie gekoppeld aan het geautomatiseerde systeem ‘Sportlink’ op zich genomen, een klus waar de secretaris (destijds ondergetekende) ook al geen affiniteit mee had. In 2013 verliet hij het bestuur. Vanaf dat moment kon men hem bij speciale aangelegenheden en drukke competitiedagen ook aantreffen achter de bar als kantinevrijwilliger en op de dinsdag- en donderdagavond na de seniorentraining. Hier kwam een einde aan na zijn vertrek naar Duiven in 2017. Als voorbeeld denk ik aan zijn bereidwilligheid om bij te springen in de koek en zopietent tijdens de openstelling van ‘onze’ ijsbaan in de afgelopen winter. Hij deed het, maar bleef ten gevolge van onderbezetting te lang staan. Na 6 uur vrieskou kreeg hij daarvoor de rekening gepresenteerd kreeg. Het schoot hem fors in de rug. Tsja, Peter was toen al een gevorderde vijftiger. Als dank voor bewezen diensten ontving Peter in 2010 uit handen van de KNVB de Zilveren waarderingsspeld

Peter heeft de jaren dat hij deel uit maakte van het bestuur als heel zinvol en prettig ervaren. Ook kijkt hij met plezier terug op de jaren dat hij bij de thuiswedstrijden van het eerste was, samen met veel enthousiaste medekijkers op het terras en langs de lijn, zoals ook in zijn herinnering de jaarvergaderingen heel gezellig waren.  

En dan nu het antwoord op het vraagteken in de koptekst. Tijdens mijn interviewtje met Peter kwam zoals uit voorgaande blijkt zijn voetbalverleden aan de orde. Met stellige zekerheid wist hij me te vertellen dat hij samen met alle SVB’ers, na opheffing van hun club in Bennebroek ook lid werd van de SV en daar staat een datum tegenover van 1 juni 1989. Peter was dus vorig jaar niet 25 lid, maar al 32 jaar. Een voor mij verrassende wending, hetgeen ook betekent dat de terugwerkende kracht van dit stukje nogal groot is.     

Peter woont inmiddels te ver weg om nog iets zinnigs over het huidige wel en wee van de club te zeggen, maar het 90 jarig bestaan van de club zou voor hem wel eens een reden kunnen zijn om nog een keer deze kant op te komen. Zoals al eerder vermeld woont hij nu in Duiven en daarmee is Peter nu het clublid die het verste weg woont van onze vereniging (135,5 km). Hij blijft daarmee Rein Veldhuizen onze onvolprezen ex voorzitter met 1,6 kilometer nipt voor. Peter is nog steeds “niet spelend” lid van de SV Vogelenzang en lid van de Club Surplus. Een mooi voorbeeld van clubtrouw!

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!