Loek Kleverlaan twee keer 25 jaar lid van de SV Vogelenzang.

Loek Kleverlaan twee keer 25 jaar lid van de SV Vogelenzang.

23 april 2022 10:45

DL

Piet Kleverlaan en Lies Minck kregen zes kinderen: Miep, Loek, Albert, Ineke, Marja en Peter. Van de jongens is Loek de eerstgeborene op 15 december 1944. De jongens hebben allemaal SV bloed in zich en zijn voor mij zover bekend nog steeds lid van onze vereniging. Loek is een echte Vogelenzanger. Hij is er geboren en getogen. Thuis in Vogelenzang was toen de Vogelenzangseweg 362. Het gezin verhuisde vervolgens naar de Deken Zondaglaan 56. In 1968 trouwde Loek met Gon en verhuisde naar de gegoede woonkern Aerdenhout, om in 1988 weer terug te keren op het Vogelenzangse nest. Het werd de Vogelenzangseweg 260, rechts van de bloemenwinkel van familie De Winter.

. In 2008 werd er wederom verhuisd, nu naar de Deken Zondaglaan 18. Nadat het huis werd verkocht aan broer Peter en diens echtgenote Trudy volgde nog een laatste keer dozen inpakken. Het echtpaar kocht in 2013 een appartement in de Twee Provinciën’ aan de zuidkant van Vogelenzang, nummer 372. Loek is daarmee dus bijna terug op het adres waar het voor hem allemaal  begon. Een cirkel is per definitie rond.

Loek en Gon kregen twee jongens, Mike, Peter en twee kleinkinderen Danny en Indy. Anno 2022 zijn er ook nog de bonus kleinkinderen Jay en Rox van Sabine, de huidige partner van Mike. Loek en Gon hebben nog een jongste kind en die heet ‘Camper’. Daar gaan ze ieder jaar nog steeds regelmatig mee op vakantie.  Hij is met zijn 77 jaar al een mooi tijdje pensionado. Na de lagere school volgde Loek in de avonduren een tijdje de Land- en Tuinbouwschool en werkte in de bollenbranche totdat hij opgeroepen werd voor zijn militaire diensttijd. Na deze toen nog verplichte oefening werd hij achtereenvolgens bulldozermachinist, vrachtwagenchauffeur en tenslotte directiechauffeur en telefonist bij Dura Vermeer.

Loek werd in 1952 op 8 jarige leeftijd lid van de SV Vogelenzang. Het waren de jaren dat onze jeugdafdeling nog bestond uit aspirantenteams en waarschijnlijk 3 of 4 senioren elftallen. Hij was als keeper en voorstopper, de schaduw van de centrumspits van de tegenpartij en voetballend stijf rechtsbenig. Een aantal jaren speelde hij in ons eerste, waar hij niet altijd gelukkig werd van de fanatieke manier waarop Kick van Aken aanwijzingen aan hem gaf. Met Kick is trouwens wel een speler genoemd die hij schaart onder de beste voetballers waar hij mee samen heeft mogen spelen. Ook Cock en Gerard Beliën en Frans de Wit uit de Graaf Florislaan (een andere De Wit dan zijn zwager) konden in zijn ogen een heel aardig balletje trappen. Als het gaat om goede voetballers die hij bij Vogelenzang heeft zien spelen noemt hij zijn zwager Frans de Wit, die voordat hij in Oranje Zwart ging spelen op hoog niveau voetbalde in een Leids studententeam. Hemmy v.d. Meij de Bie kon hem ook wel bekoren, evenals Kevin van der Raad, ‘Mister Vogelenzang’ Sander Teeuwen en Michael Copplestone, die als jeugdspeler gescout werd door de BVO Vitesse. En dan was er ook nog ‘die snelle jongen uit de Bekslaan, die nabij het spoor woonde’.

Loek speelde later ook in het veteranenteam (het vierde) met onder anderen Rinus Boot, , Toon en Henk Kokkelkoren, Flip Roelen, keeper Leo Schellevis en de ons helaas al lang geleden ontvallen tovenaar op installatiegebied (ook voor onze vereniging) John Wesseling. In de jaren ’80 was hij van toegevoegde waarde in het eerste zaterdagteam dat de club had. Die tak werd opgeven in 1988 en daarmee eindigde het eerste lidmaatschap van Loek bij onze vereniging. Het was hem niet bekend dat het toen al mogelijk was om niet spelend lid te blijven. Als je beide lidmaatschappen van Loek bij elkaar optelt is hij in 2022 61 jaar lid van de SV Vogelenzang. Iets dergelijks overkwam ook zijn broer Peter, die meen ik ook al twee keer 25 jaar lid is geweest en bij Hans Graas zal ook wel zoiets spelen. Loek heeft qua blessures twee keer een rechter meniscusoperaties moeten ondergaan.        

Hij heeft bij de SV Vogelenzang als speler nooit een kampioenschap mogen begroeten. Dat is hem als grensrechter bij Alliance ’22 van de zaterdag 1 wel gelukt. Zoon Mike speelde in dat team als keeper, in die rol dus een typisch gevalletje zo vader, zo zoon. Loek werd opnieuw lid (niet spelend) van de SV Vogelenzang op 25 september 1997. Dat moest van de secretaris en de KNVB, omdat hij als opvolger van Flip Roelen de grensrechter werd van het eerste in de periode 1997 – 2001. Daarna was hij grensrechter en medeleider van ons vlaggenschip, samen met Hugh McKay, een Schot die destijds ‘uitbater’ was van de Texaco pomp bij de Bartenbrug. Er kwam een opvolger als vlaggenist voor Loek, maar leider bleef hij tot met seizoen 2005 – 2006. Voor het kantinewerk kon er vanaf 1975 ook een beroep op hem worden gedaan. Hij kon dan meteen de kas mee van huis nemen, want Gon verzorgde het kasgeld. Het waren de jaren achter de bar met Maurice en Roger Selhorst, Wil Maagdelijn, Nel Prins en Simon Warmerdam. De eerste 10 jaar zeer frequent, tweewekelijks bij de wedstrijden van het eerste en tweede. Vanaf zijn aanstelling als vlagger bij het eerste was hij voor 6 zondagen per seizoen beschikbaar voor hulpverlening aan mensen met (grote) dorst. In de tweede helft van de jaren zeventig was hij zelfs nog 1 of 2 jaar lid van het bestuur met de kantineportefeuille. Dat alles ligt inmiddels ver achter hem, met uitzondering van het lijnen trekken. In de ploeg die dat doet zit hij nog steeds, al 52 jaar!! Loek was en is één van de stille krachten van de SV Vogelenzang. Zijn verdiensten voor de club kregen de officiële zegen van onze voetbalbond. Hij is drager van een zilveren KNVB decoratie. Die speld werd hem op de vrijwilligers dag (3 juni 2006) van de SV Vogelenzang uitgereikt door KNVB bestuurslid, de heer Tjon A Ten. Het kleinood is een Loek passende stille‘ getuige van heel veel goed werk. In 2015 werd hij door de leden van de SV Vogelenzang benoemd tot Lid van Verdienste.

Tot zijn mooiste herinneringen bij onze vereniging horen de activiteiten in de jubileumjaren in 1972, 1982, 1962 en 2007. Was het 1982 dat Arie Dedding op de Club met zijn trekzak de sfeer naar een nog hoger niveau speelde? De weekendjes Duitsland met bezoek aan de Klein Ochsenfurt  Alverskirchen waren ook top. Hij heeft het slechts één keer moeten missen. Ik kan me nog herinneren dat Loek ter verhoging van de feestvreugde in het sporthalletje van Alverskirchen met zonnebril op een tafel beklom om een hilarische uitvoering te geven van het lied ‘Junge, komm bald wieder’ van de toen zeer bekende Duitse zanger Heino. Het is één van de weinige keren dat ik Loek echt op de voorgrond (op) heb zien treden.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!