Mike Linnekamp 40 jaar lid SV Vogelenzang.

Mike Linnekamp 40 jaar lid SV Vogelenzang.

1 mei 2022 10:00

DL

Hoewel het op de voorgrond treden voor hem niet hoeft was hij toch zo vriendelijk me te woord te staan voor dit stukje. Mike jubileert 3 jaar nadat zijn oudere broer Phil deze 40 jaar oude mijlpaal passeerde. Hij is lid sinds 1 juli 1982. Mike is het tweede en jongste kind van Flip Linnekamp en Margret Heemskerk. Hij kwam op 19 april 1976 ter wereld in het ziekenhuis in Haarlem. Het gezin woonde toen nog in een woonboot nabij de brug in Hillegom over de Ringvaart. Op éénjarige leeftijd verhuisde hij met ouders en broer naar de Godfried Bomanslaan In Vogelenzang. Daarna woonde het gezin aan de Vogelenzangseweg tegenover de tweesprong Vogelenzangseweg Leidsevaart. Mike verliet de ouderlijk woning om in 2003 bij Nancy in te trekken. Zij kreeg komend vanuit Bennebroek een woning toegewezen bij ‘de Witte Hond’, waar sinds kort nieuwbouw gerealiseerd is. Pa en ma wonen daar nu ook.

Mike en Nancy verhuisden met Nick (‘van 2001’) en Ryan (2005) naar de Teijlingerweg, toen de komst van dochter Blue zich in 2009 aankondigde. Nick en Blue hebben een paar jaar gevoetbald bij onze vereniging. Ryan doet dat nog steeds. Hij werd natuurlijk direct na zijn geboorte als lid aangemeld. Mike is werkzaam in de technische dienst van een bedrijf dat leliebollen exporteert.

Mike was als voetballer rechtsbenig en heeft de pech gehad dat hij als spelend lid vanaf zijn zesde jaar nooit een kampioenschap heeft meegemaakt. Dat kwam ook doordat hij in zijn jeugdjaren het ene jaar in een oudere leeftijdsklasse speelde en in het andere jaar weer in jonger team en daardoor het kampioenschap van zijn teamgenoten uit het voorgaande jaar miste. In de B junioren speelde hij in een combinatieteam Vogelenzang /De Zilk samen met leeftijdsgenoten van Van Nispen. Eén jaar speelde het team thuiswedstrijden in De Zilk, het andere jaar in Vogelenzang. Het staat hem bij dat John Wilson toen de leider was. De Vogelenzangse inbreng in dit team bestond verder uit onder anderen Daan Heemskerk, Paul Heemskerk, Dennis Kleverlaan en Willem Rolvers.

Na de jaren in de jeugd speelde hij voornamelijk in het tweede, in wisselende samenstelling met medespelers zoals broer Phil, Rob van Dam, Rob Essenberg, Stephan v. d. Hoorn, Eelco Loorbach, Raoul Matthijsse, de broers Niekoop, Rob Rolvers, Dennis van Schrevendijk, Bas Smallegange, Ruud van Schaik, Marcel Warmerdam en Harold Zantvoort. Hij zal veel meer teamgenoten hebben gehad, maar die namen had Mike even niet meer paraat. De leiding van het tweede was eerst in handen van Albert Kleverlaan en zijn maat Fons Vinken. Na het tot op de dag van vandaag betreurde overlijden van Albert werden die leidersrollen ingevuld door het tweemanschap Peter Dedding en Serge Lagerweij. Heel soms als er grote  personele nood was speelde hij in het eerste. Ook vond hij een wedstrijdje meedoen met het vijfde team (de club had twee jaar lang zelfs 6 (!!) seniorenteams op zondag. Als dank daarvoor mocht hij ook aan een feestelijke bijeenkomst van dat team in Elswout meedoen. Dat kon daar plaatsvinden, omdat Leo Dedding, ook spelend in het vijfde, er destijds de beheerder was. Voor hem dus nog steeds een onvergetelijke bijeenkomst met wat oudere voetbalknarren. Mike heeft ook nog in een SV zaalvoetbal team gezeten, ook weer samen met Phil, Paul Graas, Raymond van Leeuwen, Marchel ‘Puffel’ van der Putten, Sander Teeuwen en Keeper Victor van den Raad. Als zijn geheugen hem niet bedriegt was Robbert Warmerdam van de Kerkweg de leider totdat het team uit elkaar viel. Thuiswedstrijden werden afgewerkt in de Bennebroekse ‘De Kooi’.

Mike kwalificeert zichzelf niet als een groot voetbaltalent. Hij stelt dat het voetbalsfeertje rondom een wedstrijd voor hem altijd het belangrijkste is geweest. Dat is ook de kern van zijn mooiste herinneringen aan zijn voetballende jaren bij onze vereniging. De gezelligheid met zijn teamgenoten stond voorop, het winnen was voor hem van veel minder belang. Mike doet zichzelf met deze uitspraak toch wat tekort. In het veld spreidde hij naar mijn mening wel degelijk een zeker fanatisme ten toon.

Een trainingsbeest heeft hij zichzelf ook nooit gevonden. De nazit in de kleedkamer na de wedstrijd met een biertje vond hij helemaal top. Het was soms pas einde oefening, als de mededeling kwam “en nu douchen, de kantine gaat sluiten”. Mike en vele anderen met hem vinden het ongelofelijk spijtig dat dit op enig moment door regelgeving (niet vanuit het bestuur) niet meer mocht.

Mike heeft ruim dertien jaar geleden zijn voetbalschoenen in de wilgen gehangen. Directe aanleiding waren terugkerende rugklachten gevolgd door een herniaoperatie. Er restte hem niet anders dan het spelend lidmaatschap in te ruilen voor het niet spelend lidmaatschap. Hij heeft wel de mazzel gehad dat hij voor zijn rugproblemen geen noemenswaardige blessures heeft gehad.

Voorafgaand aan het spelen in de KNVB competitie voetbalde zoon Ryan de zogenaamde Linneuscompetitie voor minipupillen. Mike en Marijke Oolders waren in 2009 de leiders van het team. Na de overgang naar de F pupillen stopte Marijke. Broer Phil kwam voor haar in de plaats. Hij deed de training van het team er ook nog bij. Als leider heeft Mike wel het genoegen van een kampioenschap mogen smaken. Dat kampioenschap kon gevierd worden na een uitwedstrijd van de E-tjes in Hoofddorp. In 2018 kwam er een einde aan  het leiderschap. Het team van Ryan kwam onder de hoede van Bjorn van der Raad en Tom de Jong.   

Vanuit het huidige ledenbestand van de SV geredeneerd lijkt het Mike een goede zaak dat we samen met de tennisvereniging een nieuwe toekomst tegemoet gaan op een nieuw plekje nabij de huidige voetbal- en tennislocatie.  

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!